?

Log in

Եեչիզմի պաթոլոգիա

Մարիան Կամենսկի - Դեկադենտություն

Այս Ամանորը ֆեյսբուքում նշանավորվեց հայուգենի շուրջ կատաղի բ̶ա̶խ̶ո̶ւ̶մ̶ն̶ե̶ր̶ո̶վ̶ քննարկումներով: Հետաքրքիր է, որ հայի գենի (էդ ո՞րն ա) ամենամոլի պաշտպանները սփյուռքի հայերն էին և նրանք, ովքեր հայերի ծագումնաբանությունն աներկբայորեն կապում են անստույգ ծագում ունեցող շումերների և/կամ ինչ-որ առասպելական խտոնիկ արարածների հետ: Իհարկե` ֆբ-ն հասարակության հայելին չէ, բայց և հարմար է հասարակական տրամադրություններն ինչ-որ չափով հասկանալու համար:

Այժմ, երբ ֆեյսբուքյան թնդանոթները լռել են, փորձենք հետհայացք ուղղել այս ամենին և փորձենք հասկանալ, թե որտեղ են թաղված այդ ամենի արմատները:

Շիլաշփոթի գլխավոր պատճառներից մեկը «մեր փեսա»-յի թուխ մաշկն էր: Օրինակ` որոշ «բազմաֆոլոուեր» օգտատերեր որպես հայուգենի որակական հատկանիշ ներկայացնում էին խարտյաշ և շեկ երեխաների պատկերներ, որոշները հասան նույնիսկ կենդանիների հետ համեմատության: Այսինքն` խնդիրը ոչ թե խառնամուսնությունն է որպես այդպիսին, այլ` խառնամուսնությունը «ցածրագույն» ռասայի ներկայացուցչի հետ: Այ, օրինակ` «եվրոպացի» կամ «պարթև» (այս անվանումները հայերենում որոշակի երանգ են ստացել) գեները մեզ հեչ չեն խանգարում, Տրդատը վկա: Փոխարենը, երբ խառնազգի [ծագումով] հայն ինչ-որ երկրում հաջողության է հասնում, բոլորը հիշում են, որ նրա տատի պապը հայ է եղել (Դավիթ Յանը, Հյուզ եղբայրները, Դավիդ Նալբանդյանը ևն ևն): Մյուս կողմից` մենք հպարտանում ենք Սերգեյ Բոնդարենկոյով, Ֆաինա Մելնիկով, Սերգեյ Մերկուրովով, ինչու ոչ` Dead Հասանով:

Սակայն, այդ խնդիրն ավելի խորքային է, քան ուղղակի հայ-չհայը:

Կարել Չապեկն ասում էր`Collapse )

Նվերը


Եկել է տարին ամփոփելու ժամանակը: 2016-ը ծանր տարի էր բոլորի համար, կորուստներով լի: Կորուստներից բացի եղան նաեւ ձեռքբերումներ: Անցած տարվա իմ ամենամեծ նվերներից մեկն ինձ արեց իմ աշակերտ Նվերը (կյանքի հումորի զգացումը լավն է, չէ՞):

Նվերն այն աշակերտներից էր, ով լավ վարքով չէր փայլում, սովորելու հետ էլ առանձնապես սեր չուներ: Նրանց դասարանն ինձ անցավ 2 տարի առաջ: Այդ ընթացքում ես կարողացա նրա մեջ ինչ-որ կայծ վառել եւ 2 տարի անընդմեջ նա դարձավ իրենց դասարանի լավագույն աշակերտը: Արդեն ձեւավորված ավանդույթի համաձայն ես իմ դասավանդած դասարանների ամենալավ աշակերտներին ամեն ուս.տարվա վերջում գիրք եմ նվիրում: Նախանցած տարի նա ստացավ Ջեյմս Ֆենիմոր Կուպերի «Լրտեսը» գիրքը, իսկ անցած տարի` Ջեք Լինդսեյի «Հաննիբալ»-ը: Եվ ահա` սեպտեմբերին նա ինձ ասաց, որ «Լրտեսը» իրեն շատ ավելի դուր է եկել որպես գեղարվեստական եւ պատմական վեպ քան «Հաննիբալ»-ը եւ վերլուծելով ներկայացրեց երկուսն էլ: Մի բան, որ ցավոք իմ շրջապատի շատ դիպլոմավորներ չեն կարող անել: Իմ ոգեւորությանն այդ պահին չափ չկար: Եւ հենց նման դեպքերն ու նման երեխաներն են, որ չեն թողնում, որ իմ ավյունը եւ հավատը թողնեն ինձ:

Շնորհավոր Ամանոր եւ Սուրբ Ծնունդ, թող մյուս տարում ձեր բոլոր նպատակներն իրականանան:


18-րդ դարում Ֆրանսիայի մի քանի շրջաններում բռնկվեցին ապստամբություններ, որոնց պատճառն էր ալյուրի սակավությունը շուկայում: Այդ իրադարձությունները միասին հայտնի են «Ալյուրային պատերազմ» անվանմամբ:

Տեսնես արցախյան իշխանությունները գիտե՞ն «Հին վարչակարգ»-ի (Ancien Régime) խարխլման նախերգանքի սկիզբը դրած ամենալուրջ իրադարձություններից մեկի պատճառները: Դժվար թե...

2015 թ. Արցախի հացահատկի ցանքատարածություններից ստացվեց շատ առատ բերք: Որպեսզի գերառաջարկ տված արցախյան ցածրորակ ալյուրը հրամցվի բնակչությանը` հատուկ օրենք ընդունվեց, որով արգելվում է ՀՀ-ից Արցախ ներկրել ալյուր: Օրենքի հետեւում կանգնած է այդ ցանքատարածությունների անուղղակի տերը` ԼՂՍՍՌ Արցախի վարչապետը: Արդեն 2015-ի ամառվանից սկսած «Հայաստանա-արցախյան սահման»-ի մաքսատան մաքսավորները զգուշացնում էին, թե չի կարելի ՀՀ տարածքից ալյուր ներկրել Արցախ: Սակայն, մարդիկ շարունակում էին սեփական օգտագործման համար ներկրել որակյալ ալյուր ՀՀ տարածքից: Զգալով որ «փափուկ ուժ»-ով անհնար է մարդկանց հրամցնել արցախյան անորակ ալյուրը, արցախյան իշխանությունները գնացին վճռական քայլերի` առգրավվման: Արդ, եթե դուք փորձեք ալյուրը «սահման»-ն անցկացնել, ձեզնից այն կառգրավեն հենց «սահման»-ում (եթե, իհարկե, դուք այնքան ազդեցիկ մարդ չեք, որ վախենան ձեր մեքենան կանգնեցնել): Ի միջի այլոց` այժմ արգելված է նաեւ արեւածաղկի ձեթի ներկրումը (գուշակեք` ինչու):

Արցախի իշխանությունների նման անհեռատես եւ «կացնային» քաղաքականությունն առաջացրել է արցախցիների խորը վրդովմունքը եւ շուտով կարող է անկանխատեսելի հետեւանքների հանգեցնել:

Իսկ Արցախի իշխանություններին առաջարկում եմ բացի ալյուրի ու մերժված ընդդիմադիրների մուտքն, արգելել նաեւ զորակոչիկների մուտքը ՀՀ-ից: Այ, դա շատ դիտարժան ներկայացում կլինի:

Գանձասարի Մայր տաճարը, ԺԳ դար

Հունիսի 7-ին Ադրբեջանում անցկացվեցին նախագահական ընտրություններ, և իր ծննդյան 54-րդ տարեդարձին լավ նվեր ստացավ ծայրահեղ ազգայնական թեկնածու Աբուլֆազ Էլչիբեյն` ընտրվելով Ադրբեջանի նախագահ: Ադրբեջանի բնակչությունը դժգոհ էր երկրում առկա ծանր տնտեսական իրավիճակից, որին գումարվում էին անհաջողությունները ճակատում: Նպատակ ունենալով ժողովրդի ուշադրությունը ներքին խնդիրներից շեղելու` Ադրբեջանի  ղեկավարությունը հունիսի 12-ին սկսեց աննախադեպ լայնածավալ հարձակում ամբողջ ճակատով: Հարվածի հիմնական ծանրությունն ընկավ Շահումյանի և Մարդակերտի շրջանների վրա: Ռուսական տեխնիկական աջակցությամբ ադրբեջանցիներին հաջողվեց հայերին ծանր դրության մեջ դնել Շահումյանի հյուսիսից: Դրանից հետո հայկական ինքնապաշտպանական ուժերը լքեցին Մարդակերտը : Դա Արցախյան պատերազմի ամենաամոթալի էջերից է: Դրա հիմնական պատճառն այն է, որ Շահումյանը դիտարկվում էր որպես պաշտպանական ամենաամուր դիրքը, և դրա կորուստը Մարդակերտի պաշտպաններն ընկալեցին որպես անխուսափելի վախճան:  Մարտունու շրջանում իր ռազմավարական տաղանդն ու քաջությունը ցույց տվեց սփյուռքից ժամանած Մոնթե Մելքոնյանը: Հուլիսին ադրբեջանցիները հասան աննախադեպ առաջխաղացման, նույնիսկ վտանգ առաջացավ կորցնելու Գանձասարը, որը երբևէ օտարի իշխանության տակ չէր եղել: Հայկական ուժերը, տեղի քահանայի հորդորով մնացին և իրենց գերազանցող թշնամու ուժերի դեմ տվեցին հաղթական մարտ: Միաժամանակ ռմբակոծվում էին Բերձորի մարդասիրական միջանցքը և Արցախի քաղաքներն ու գյուղերը: Հրետանակոծության էին ենթարկվում Հայաստանի Հանրապետության սահմանամերձ բնակավայրերը` Նոյեմբերյանից Կապան: Օգոստոսի 8-ին ադրբեջանական հատուկջոկատայինները գրավեցին ՀՀ Արծվաշեն անկլավը: Արդեն օգոստոսի 6-ից սկսվել էր  գյուղի 4500 բնակիչների էվակուցումը: Գյուղում գտնվում էին միայն Վանաձորի ջոկատի մարտիկները, որոնք ապահովում էին բնակչության նահանջը: Ջոկատն ակտիվ ռազմական գործողություններ վարելու հնարավորություն չուներ և գյուղի օկուպացիան որևէ արդարացում չի կարող ունենալ: Այդպիսով իրագործվեց ագրեսիա ՀՀ դեմ և խախտվեց դրա տարածքային ամբողջականությունը: Նույնիսկ իր անտարբերությամբ աչքի ընկնող Լևոն Տեր-Պետրոսյանը դիմեց ՀԱՊ անդամ երկրներին, նշելով, որ խախտվել է պայմանագրի անդամ պետության տարածքային ամբողջականությունը և պայմանագրի 4-րդ հոդվածի համաձայն, պայմանագրի անդամ մյուս պետությունները պարտավոր են իրենց աջակցությունը ցուցաբերել, այդ թվում և` ռազմական: Սակայն այդ ժամանակ Ռուսաստանում ծանր ներքաղաքական իրավիճակ էր, և ԱՊՀ ուժերի հրամանատարությունը չէր կարող ոչինչ անել: Բացի այդ` պայմանագիրը դեռ չէր վավերացվել, այնպես որ մասնակից պետությունները խուսանավելու հնարավորություն ունեին: ՀՀ Նախագահը չօգտագործեց այդ փայլուն հնարավորությունն` Ադրբեջանին հարվածել ՀՀ տարածքից և ի չիք դարձնել դրա գործողությունները: Հատկապես, եթե հաշվի առնենք, որ Քարվաճառի, Քաշունիքի և Կովսակականի շրջանում հարվածելով, հայկական ուժերը փաստորեն աքցանի մեջ կառնեին հակառակորդի ուժերը և մաքրելով այդ տարածքը` կխուսափեին շատ զոհերից: ՀՀ Նախագահը նույնիսկ մի առիթով հայտարարեց, թե Արծվաշենի փոխարեն Հայաստանին են անցել “ադրբեջանական” անկլավները : Եթե չհաշվենք, որ այդ բնակավայրերի ռազմավարական նշանակություններն ուղղակի անհամեմատելի են, այդպիսի վերաբերմունքը սեփական երկրի տարածքի նկատմամբ, մեղմ ասած, տարօրինակ է: Հաշվի առնելով այն փաստը, որ Արծվաշենից մարդկանց դուրսբերումը սկսվել էր դեռ օգոստոսի      6-ին, կարելի է համոզված ասել, որ գյուղի գրավվման մասին Հայաստանի ղեկավարությունը նախօրոք իրազեկված էր: Հարկ է նշել, որ ՀՀ Նախագահի չափից դուրս զիջողական և անվճռական գործելաոճը հանգեցրել էր այն բանին, որ հայկական շատ զորամասեր չէին ենթարկվում նրան: Այդ պայմաններում ծանրաբեռնվածության մեծ մասն ընկնում էր ՀՀ Վարչապետի վրա:
Ամռան ընթացքում ԵԱՀԽ ՄԽ-ը երկու կողմերին մի քանի անգամ առաջարկեց հաստատել հրադադար. առաջարկը չընդունվեց ադրբեջանցիների կողմից: Այդուամենայնիվ աշնանը հայկական ուժերը կարողացան բեկում մտցնել ռազմական գործողությունների ընթացքի մեջ, և սկսվեց հայկական բնակավայրերի աստիճանական հետբերումը:

Հրադադար եւ զինադադար

11021249_1006240419404537_4538648001370554505_n.jpg

Զինադադարը եւ հրադադարը պատերազմների կարեւոր մաս են կազմում: Այդ երկու հասկացությունները երբեմն շփոթում են: Այս գրառումը նպատակ ունի համառոտ ցույց տալու դրանց տարբերությունները:
Եվ այսպես...Collapse )

Ձեզ եմ ներկայացնում Թոմաս Վիգոլդի հոդվածը թարգմանաբար.


Վերջին տասնամյակներում ֆլեքթառնը գերմանական բանակի քողարկանախշերի մեջ գերակշռողն էր: Արդ դրան լրացնելու է գալիս  նոր դիզայն. Բունդեսվերի սարքավորումների և ծախսանյութերի հետազոտությունների ինստիտուտը (ԲՍԾՀԻ/WIWeB) երկարամյա աշխատանքներից հետո ստեղծել է սեփական Մուլտիթառն քողարկանախշը Գերմանիայի Զինված ուժերի համար, որը կարելի է կրել տարբեր նպատակներով: Սկզբնական շրջանում դրանով կհանդերձավորվեն հատուկ ջոկատների մարտիկները: Երկարատև ժամանակահատվածում նախատեսվում է դրանով հանդերձավորել նաև մյուս զինվորներին: Մարտական պայմաններում գտնվող բոլոր զինվորներին միանման հանդերձավորելը հակառակորդի համար ավելի դժվար է դարձնում հատուկ ջոկատայիններին հեշտ ճանաչելը: Միաժամանակ, լեռնային զորքերի համար ինստիտուտը ստեղծել է ձմեռային քողարկանախշ:

ԲՍԾՀԻ-ի հետազոտող Ալեքսանդր Դիթելը նշել է, որ այս քողարկանախշը ստեղծվել է բոլոր աշախարհագրական տեղանքների համար: Դեռ վերջնականապես պարզ չէ՝ արդյոք այն լիովին կփոխարինի հնգագույն կամ եռագույն անապատային ֆլեքթառներին: Քողարկանախշը միջին խամրածություն ունի, ինչը թույլ կտա այն կիրառել Եվրոպայի նման անտառաշատ վայրերում:

Մուլտիթառնի կարևոր նորամուծություններից է քողարկումը մարդու աչքին անտեսանելի՝ «մերձ-ինֆրակարմիր» տիրույթում (700-1200 նանոմետր), որը տեսանելի է գիշերային դիտման սարքերին և էլեկտրա-օպտիկական կերպափոխիչներին: Սրանով Մուլտիթառնը տարբերվում է ներկայում գերմանական հատուկ ջոկատայինների օգտագործած ՄուլտիՔամ քողարկանախշից, որն իրեն այդքան լավ չի դրսևորում նշված պայմաններում:

Ինֆրակարմիր լուսանկարում երևում է Հնգագույն ֆլեքթառնի (ձախից) և նոր Մուլտիթառնի համեմատությունը.


Նոր քողարկանախշը կենտրոնեվրոպական տեղանքում (Շթորքով, Բրանդենբուրգ).


... և քննություն Աֆղանստանում. աջ ծայրի նկարը նոր համազգեստն է, ձախ ծայրի նկարը՝ ներկայում Աֆղանստանում հանդերձավորման գտնվողը (ձախից երկրորդը՝ ՄուլտիՔամը)


Նոր հանդերձավորման տեխնիկական բնութագրերը վավերացված են, այնպես որ արտադրողները կարող են ընդունել պատվերներ: Ի տարբերություն նախկին քողարկանախշերի Բունդեսվերը գրանցել է այս դիզայնը՝ դրա արտադրությունը և մատակարարումը վերահսկելու նպատակով: Դա կկանխարգելի կամ կդժվարացնի դիզայնը կեղծորների կողմից իրերի պատրաստումը, ինչը կարող է վտանգել զինվորների կյանքը:

Հետազոտողները շարունակում են աշխատանքը՝ ստեղծելու համար այս քողարկանախշով զրահաբաճկոններ և պայուսակներ, որպեսզի զինվորները ստիպված չլինեն իրար խառնել մի քանի քողարկանախշեր:

Քանաքեռի համայնապատկերը
Քանաքեռի խոսվածքը հարուստ է առածներով և ասացվածքներով։ Դրանցից շատերը վկայված են Խաչատուր Աբովյանի և Գեղամ Դ․ Ասատրյանի աշխատանքներում։ Այստեղ կներկայացնեմ դրանք։
Իմանալ ավելին․․․Collapse )

We don't need no education

Pawel Kuczynski - Public Education
Վերնագրում հատված է Փինք Ֆլոյդի հայտնի երգից, որը յուրօրինակ բողոք էր «չկրթության» (no education)` քարացած և անդեմ կրթական համակարգի դեմ։ Ցավոք, այդ եզրույթը միանգամայն կիրառելի է ժամանակակից հայկական հանրակրթական համակարգի համար։

Աշխատելով համակարգի ներսում և ․․․Collapse )

1920 թ. Աղեքսանդրիա (Եգիպտոս) այցելության ժամանակ տեղի հայ համայնքն Անդրանիկ Օզանյանին է նվիրում ավանդական ոճով պատրաստված թանկարժեք մի սուր: Դրա կոթը փղոսկրից էր՝ ադամանդյա զարդարմամբ: Այդ ժամանակների համար այն բավականին բարձր արժեք ուներ՝ 20-30 հազար դոլար:

1926 թ. զորավար Անդրանիկ Օզանյանն իր սուրը, Հայաստանի օգնության կոմիտեի (ՀՕԿ) պատասխանատու քարտուղար Գրիգոր Վարդանյանի միջոցով փոխանցում է Հայաստանի պատմության պետական թանգարանին (ՀՊՊԹ), որտեղ էլ այն պահվում է առ այսօր:

Զորավար Անդրանիկ Օզանյանն իր թուրը հանձնում է ՀՊՊԹ֊ին

Latest Month

January 2017
S M T W T F S
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031    

Tags

Syndicate

RSS Atom










free counters



Powered by LiveJournal.com
Designed by Lilia Ahner